بررسی شیائومی می ۱۱ [تماشا کنید]

شیائومی می ۱۱ اولین گوشی از سری پرچمدار می ۱۱ بود که در اواخر سال ۲۰۲۰ رونمایی شد. این گوشی اولین پرچمداری است که از چیپست قدرتمند اسنپدراگون ۸۸۸ بهره مند شده و در عین حال اولین گوشی با این چیپ محسوب می‌شود که پایش به دیجیاتو باز شده است. می ۱۱ با نمایشگر ۱۲۰ هرتزی 1440p، دوربین ۱۰۸ مگاپیکسلی، شارژر ۵۵ واتی و بدنه بسیار با کیفیت و خوش ساخت می‌تواند یکی از جذاب‌ترین انتخاب‌های حال حاضر دنیای اندروید باشد. با دیجیاتو همراه باشید تا این پرچمدار زیبا را بررسی کنیم. بررسی ویدیویی مشخصات شیائومی می ۱۱ نمایشگر ۶.۸۱ اینچی از نوع امولد با رزولوشن ۱۴۴۰ در ۳۲۰۰ پیکسل (تراکم ۵۱۵ پیکسل در اینچ) و نسبت ۲۰ به ۹ پشتیبانی نمایشگر از +HDR10، نرخ رفرش ۱۲۰ هرتز و حداکثر روشنایی ۱۵۰۰ نیت چیپست اسنپدراگون 5G 888 ترکیب رم و حافظه داخلی ۸/۱۲۸، ۸/۲۵۶ (مدل مورد بررسی) و ۱۲/۲۵۶ گیگابایت دوربین اصلی ۳ گانه شامل سنسور عریض ۱۰۸ مگاپیکسلی در کنار فوق عریض ۱۳ مگاپیکسلی و ماکرو ۵ مگاپیکسلی دوربین سلفی ۲۰ مگاپیکسلی باتری ۴۶۰۰ میلی‌آمپر ساعتی شارژ سریع ۵۵ واتی / پشتیبانی از شارژ وایرلس ۵۰ واتی / شارژ معکوس ۱۰ واتی حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر از نوع اپتیکال مجهز به فرستنده مادون قرمز جنس بدنه ترکیبی از آلومینیوم و شیشه وزن ۱۹۶ گرم ابعاد ۱۶۴.۳ در ۷۴.۶ میلی‌متر و با ضخامت ۸.۰۶ میلی‌متر اندروید ۱۱ با پوسته MIUI 12.0.4 رنگ‌های آبی و خاکستری برای بیشتر کشورها و عرضه محدوn نسخه ویژه سفید و مدل‌های چرمی بنفش و قهوه‌ای/طلایی قیمت حدود ۲۵ میلیون تومان شیائومی می ۱۱ روی کاغذ یک پرچمدار پیشرفته به نظر می‌رسد که البته بر خلاف بسیاری از رقبا از گواهینامه IP برای مقاومت در برابر نفوذ آب و گرد و غبار بی بهره است. در بسته‌بندی گوشی، آداپتور ۵۵ واتی و کابل USB مخصوص، دفترچه‌های راهنما، کاور سیلیکونی شفاف، ابزار بیرون آوردن درگاه سیم‌کارت و تبدیل USB-C به جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون به چشم می‌خورد. طراحی شیائومی می ۱۱ ظاهری مدرن‌‌تر از بسیاری از رقبا دارد. جنس شیشه روی نمایشگر از گوریلا گلس ویکتس است و نه تنها از دو طرف، بلکه از بالا و پایین هم کمی تا لبه‌ها ادامه یافته است. فریم اطراف گوشی جنسی آلومینیومی دارد و از هیچ طرف نمایشگر را در بر نمی‌گیرد؛ به عبارتی اگر گوشی را از سمت نمایشگر روی سطح صاف قرار دهید، شیشه نمایشگر کاملا روی سطح قرار می‌گیرد. اما استفاده شیائومی از بهترین شیشه محافظ موجود در بازار تا حدودی خیال کاربران را از بابت مقاومت در برابر ضربه و خش راحت می‌کند. همین نوع طراحی موجب شده می ۱۱ بسیار مدرن و زیبا باشد و در عین حال ظریف و باریک به نظر برسد. اگر بخواهم می ۱۱ را با نسل قبلی مقایسه کنم باید بگویم که در حدود یک میلی‌متر ضخامت کمتری دارد اما به لطف طراحی جدید، در دست بسیار باریک‌تر احساس می‌شود. قاب پشتی گوشی از شیشه گوریلا گلس ۶ ساخته شده و در بالای سمت چپ آن ماژول‌های دوربین اصلی به چشم می‌خورد. مجموعه دوربین پشتی طراحی سه سطحی دارند؛ بزرگترین بخش، قسمت نقره‌ای رنگ است که چند میلی‌متر به ضخامت گوشی اضافه می‌کند. در سمت راست این بخش ماژول دوربین تله‌ماکرو و فلاش قرار گرفته و در سمت چپ آن مجموعه ماژول‌های مشکی رنگ دوربین اصلی در بالا و دوربین فوق عریض در پایین. این بخش سیاه رنگ باز هم کمی به ضخامت گوشی اضافه می‌کند و در نهایت ماژول دوربین اصلی هم چند میلی‌متر بالاتر از سطح قرار گرفته است. ضخامت کل مجموعه دوربین‌ها در حدی است که گوشی روی سطح صاف به راحتی لق می‌خورد اما به دلیل همین طراحی سه سطحی، ضخامت آن چندان به چشم نمی‌آید. شیائومی همچنین برای کاربرانی که طراحی تمام شیشه‌ای گوشی را نمی‌پسندند یک مدل با روکش پشتی چرمی را در نظر گرفته که در رنگ‌های قهوه‌ای-طلایی یا بنفش به دست کاربران می‌رسد. مدلی که ما در اختیار داریم رنگ «Horizon Blue» و با ظاهری بسیار جذاب است و بسته به این که از کدام زاویه و در چه نوری به قاب پشتی آن نگاه کنید به رنگ‌های مختلف نقره‌ای-آبی، بنفش، برنزی، نارنجی کم‌رنگ،‌ طلایی و خیلی رنگ‌های دیگر دیده می‌شود. فریم اطراف هم به رنگ نقره‌ای-‌آبی براق است و کیفیت بسیار بالایی دارد. قاب پشتی، چربی انگشت را جذب می‌کند اما مات بودن آن موجب شده چرب شدن آن چندان به چشم نیاید و خیلی آزار دهنده نباشد. جنس خاص قاب پشتی همچنین موجب شده که شیائومی می ۱۱ در مقایسه با بسیاری از گوشی‌های دیگر با قاب پشتی براق، چسبندگی کمی بهتری در دست داشته باشد اما در کل به دلیل لبه های خمیده، گوشی در دست نسبتا لیز احساس می‌شود و به همین دلیل بهتر است از قاب سیلیکیونی ارائه شده در جعبه گوشی استفاده کنید. در فریم سمت راست گوشی تنها کلیدهای پاور و ولوم به چشم می‌خورد. مکان هر دو این کلیدها مناسب است و برای افرادی که دستان بزرگی دارند به راحتی در دسترس هستند. در فریم بالایی، حفره‌های ۴ تایی اسپیکر استریو، سوراخ میکروفن و نیز فرستنده مادون قرمز قرار گرفته. در فریم سمت چپ هیچ خبری نیست و در نهایت در فریم پایینی سوراخ‌های اسپیکر دوم، میکروفن، USB-C و درگاه سیم کارت تعبیه شده است. برای استفاده از حسگر مادون قرمز، شیائومی یک اپلیکیشن ویژه به نام «Mi Remote» را برای گوشی در نظر گرفته که امکان کنترل دستگا‌‌ه‌های مختلف از جمله سیستم صوتی، تلویزیون، سیستم تهویه مطبوع و ... را در اختیارتان می‌گذارد. اگر از نمای جلویی یعنی نمایشگر به دو گوشی شیائومی می ۱۱ و می ۱۰ نگاه کنید متوجه می‌شوید که این دو بسیار به هم شبیه هستند. اما نمایشگر می ۱۱ چندین بهبود را تجربه کرده از جمله افزایش رزولوشن از 1080p به 1440p، امکان نمایش یک میلیارد رنگ، نرخ رفرش ۱۲۰ هرتز (به جای ۹۰ هرتز در می ۱۰) و البته کمی افزایش ابعاد نمایشگر از ۶.۶۷ به ۶.۸۱ اینچ. در حفره بالا و سمت چپ نمایشگر هم دوربین سلفی ۲۰ مگاپیکسلی تعبیه شده است. سنسور اثر انگشت می ۱۱ در زیر نمایشگر و از نوع اپتیکال است. حسگر در مکان خوبی قرار دارد و دسترسی به آن ساده است و علاوه بر این حین لمس آن نگران از دست افتادن گوشی نمی‌شوید. یکی از مواردی که احتمالا به دنبال آن خواهید گشت،‌ حفره اسپیکر مکالمه است. شیائومی حفره اسپیکر را بین شیشه نمایشگر و فریم تعبیه کرده و این بخش آن قدر ظریف است که به سختی می‌توانید متوجه‌ش شوید. البته ۴ حفره بالای نمایشگر که در کنار لوگوی Harman/Kardon قرار گرفته‌اند هم در پخش صدای اسپیکر دوگانه نقش دارند. اگر به دنبال موبایلی هستید که در برابر نفوذ آب و گرد و غبار مقاوم باشد، شیائومی در می ۱۱ چنین تضمینی را نمی‌دهد. اما استفاده از محافظ‌هایی در بخش سیم کارت و بقیه حفره‌ها که در کالبدشکافی‌ها مشخص شده، نشان می‌دهد گوشی احتمالا تا حدودی در برابر نفوذ رطوبت و گرد و غبار مقاوم است. شاید هم شیائومی مثل بسیاری از کمپانی‌های دیگر گوشی خود را مقاوم در برابر نفوذ آب و گرد و غبار طراحی کرده اما در نهایت به سراغ دریافت گواهینامه IP نرفته است. تجربه استفاده من در یک روز بارانی نشان داد که گوشی در چنین شرایطی به خوبی مقاومت می‌کند اما هیچ تضمینی برای مقاومت در زیر آب وجود ندارد. در کل در مورد شیائومی می ۱۱ باید گفت که با یک گوشی خوش ساخت، زیبا و با ظاهری بسیار مدرن طرف هستیم که با وجود وزن بالایی که دارد اما در دست متعادل احساس می‌شود. با این حال کار با یک دست با آن چندان راحت نیست؛‌ به خصوص اگر دستان کوچکی داشته باشید. از معدود نکات منفی طراحی، ماژول دوربین پشتی ضخیم است که موجب می‌شود گوشی روی سطح صاف لق بخورد. علاوه بر این طراحی تقریبا تمام شیشه‌ای گوشی موجب شده کمی در دست لیز احساس شود. نمایشگر بگذارید همین ابتدا خیالتان را راحت کنم؛ شیائومی می ۱۱ یکی از بهترین نمایشگرهای دنیای موبایل را دارد. ابعاد نمایشگر ۶.۸۱ اینچ است و حاشیه‌ها بسیار باریک هستند. نمایشگر همچنین از دو طرف با خمیدگی به لبه‌ها ادامه پیدا کرده و به همین دلیل برخی از کاربران معتقدند با تماس دستتان با اطراف نمایشگر احتمال لمس اشتباه وجود دارد. البته من در مدت استفاده از گوشی با چنین مشکلی مواجه نشدم و شاید این به عادت معمول من در کار با نمایشگرهای خمیده بر می‌گردد. نمایشگر به پنل امولد با رزولوشن +WQHD یا 1440p (به طور دقیق‌تر ۳۲۰۰ در ۱۴۴۰ پیکسل) مجهز شده و نسبت ۲۰ به ۹ دارد. نمایشگر همچنین از +HDR10 پشتیبانی می‌کند و نرخ رفرش ۱۲۰ هزتز آن، هم تجربه کاربری روان‌تری را رقم می‌زند و هم به کار گیمرها می‌آید. زمانی که نرخ رفرش را روی ۱۲۰ هرتز تنظیم می‌کنید نمایشگر تقریبا همیشه با همین نرخ کار می‌کند و فقط در برخی مواقع از جمله در زمان نمایش یک تصویر ثابت یا سوییچ کردن بین اپ‌ها، رفرش ریت به ۹۰ یا ۶۰ هرتز کاهش می‌یابد تا در مصرف باتری صرفه‌جویی شود. نمایشگر می ۱۱ مشابه می ۱۰ اولترا از رنگ‌های ۱۰ بیتی پشتیبانی می‌کند؛ به این معنی که می‌تواند تا ۱.۰۷ میلیارد رنگ را نمایش دهد. در مقایسه باید اشاره کنیم که بیشتر گوشی‌های دیگر بازار تنها توانایی نمایش ۱۶ میلیون رنگ را دارند. می ۱۱ از نظر روشنایی نمایشگر هم کارایی عالی دارد و من حتی در زیر نور خورشید هم مشکلی با مشاهده نمایشگر نداشتم. به گفته شیائومی میزان روشنایی نمایشگر به طور معمول تا ۹۰۰ نیت است و زمانی که محتوای HDR تماشا می‌کنید تا ۱۵۰۰ نیت هم افزایش می‌یابد. شیائومی همچنین یک حالت ویژه به نام «Sunlight mode» را هم در نظر گرفته است. این قابلیت زمانی به کار می‌آید که نور نمایشگر را به طور دستی تنظیم کرده‌اید و ناگهان زیر نور خورشید می‌روید. در این صورت مجبور نیستید روشنایی را مجددا به طور دستی بالا ببرید و روشنایی در این شرایط به طور خودکار افزایش می‌یابد. همچنین باید اشاره کنم که حداقل روشنایی نمایشگر بسیار پایین است و در تاریک‌ترین شرایط هم به اندازه کافی کم نور است که چشمتان را آزار ندهد. در تنظیمات نمایشگر امکان تنظیم رزولوشن بین دو گزینه +FHD و +WQHD در نظر گرفته شده است. اگر رزولوشن بالاتر (+WQHD) را انتخاب کرده باشید می‌توانید گزینه تغییر خودکار رزولوشن به +FHD به منظور صرفه‌جویی در مصرف باتری را نیز فعال کنید. شیائومی می‌گوید نرخ پاسخ‌دهی لمس نمایشگر ۴۸۰ هرتز است که نرخ بسیار بالایی محسوب می‌شود و در عمل هم پاسخ‌دهی به لمس‌ها بسیار دقیق است. دقت رنگ‌های نمایشگر هم عالی است و در عین حال گزینه‌‌های متنوعی برای تنظیمات رنگ دارید. خود گوشی گزینه خودکار را پیشنهاد می‌دهد که با فعال کردن آن، رنگ‌ها بر اساس نور محیط تنظیم می‌شوند. با انتخاب گزینه Saturated رنگ‌ها با اشباع نمایش داده می‌شوند و با انتخاب گزینه Original color رنگ‌ها بر اساس میزان استاندارد کالیبره شده تنظیم می‌شوند. اگر این تنظیمات راضی‌تان نمی‌کند می‌توانید به بخش Advanced settings بروید و گاموت رنگی دلخواه خود را از بین Enhanced (نمایش تمام محتوا با وسیع‌ترین گستره رنگی ممکن)، Original (تشخیص خودکار گاموت رنگی بر اساس کالیبره رنگ‌ها)، P3 یا sRGB انتخاب کنید. همچنین بسیاری از گزینه‌های دیگر از جمله گاما، کنتراست، دمای رنگ، اشباع و ... به طور دستی قابل تنظیم هستند. یکی از تنظیمات دیگر نمایشگر Reading mode است که دو گزینه Classic و Paper را در اختیارتان می‌گذارد. با گزینه اول میزان رنگ آبی نمایشگر کاهش می‌یابد و رنگ‌ها گرم‌تر می‌شوند تا نور مزاحم نمایشگر سیکل خواب‌تان را بر هم نزند. با انتخاب گزینه دوم، علاوه بر کاهش نور آبی، یک بافت دانه دانه مشابه کاغذ نمایش داده می‌شود تا به گفته شیائومی در زمان مطالعه، چشم کمتر آزار ببیند. هر دو این تنظیمات امکان فعال شدن بر اساس زمان‌بندی را هم دارند. آخرین گزینه‌ای که باید به آن اشاره کنم Ai image engine است که با استفاده از هوش مصنوعی به بهبود تجربه نمایش عکس‌ها و ویدیوها کمک می‌کند. این قابلیت ۴ گزینه را در اختیارتان می‌گذارد که شامل افزایش خودکار رزولوشن ویدیوها برای بهبود کیفیت (upscale)، بهبود رنگ‌های عکس‌ها به طور خودکار، بهبود HDR در ویدیوها و در نهایت اضافه کردن فریم‌های بیشتر به ویدیوها برای تجربه‌ای روان‌تر هستند. نمایشگر همیشه روشن شیائومی می ۱۱ از قابلیت‌های جذاب گوشی است؛ البته این جذابیت زمانی معنی پیدا می‌کند که تصویر پس زمینه را‌ از بین گزینه‌های «سوپر والپیپر» انتخاب کنید. در این صورت انیمیشن مربوط به نمایشگر همیشه روشن با انیمیشن لاک اسکرین و صفحه هوم یکپارچه می‌شود. متاسفانه توضیح زیبایی این ویژگی در کلمات نمی‌گنجد و باید به چشم آن را ببینید، ولی اگر بخواهم خلاصه بگویم، کارکردش این گونه است که مثلا زمانی که گوشی قفل است یک نمای کلی از سیاره مریخ نشان داده می‌شود. وقتی که قصد ورود با اثر انگشت را دارید، نما به نیم کره مریخ زوم می‌شود و در نهایت با آنلاک کردن گوشی یک زوم سریع روی بخشی صخره ای از سیاره را مشاهده می‌کنید. گزینه‌های سوپر والپیپر برای ما در حال حاضر تنها به ۳ گزینه محدود است ولی بسته به منطقه عرضه، برخی از کاربران به موارد دیگری هم دسترسی دارند. همچنین باید اشاره کنم که اگر نرخ رفرش را روی ۱۲۰ هرتز تنظیم کرده باشید، صفحه همیشه روشن هم با همین نرخ نمایش داده می‌شود. رابط کاربری شیائومی چند هفته قبل در چین پوسته MIUI 12.5 را برای این گوشی عرضه کرد اما اعلام نموه که عرضه این نسخه برای سایر نقاط جهان چند هفته پس از چین آغاز خواهد شد. مدلی که در اختیار داریم از اندروید ۱۱ و پوسته MIUI 12.0.4 بهره‌مند است. اگر از قبل با رابط کاربری گوشی‌‌های شیائومی، پوکو یا ردمی کار کرده باشید، رابط کاربری می ۱۱ هم برایتان آشناست. ولی اگر در بین تازه‌وارهای دنیای شیائومی هستید احتمالا برای پیدا کردن بسیاری از قابلیت‌ها به ویژه در بخش تنظیمات حسابی گیج خواهید شد؛ چون همان طور که در بررسی‌های دیگر گوشی‌های این کمپانی هم گفته‌ام ظاهرا شیائومی با چیدمان بیشتر گزینه‌های بخش تنظیمات در اندروید سر ناسازگاری دارد. مثلا برخی از ساده‌ترین تنظیمات از جمله زمان خاموش شدن خودکار نمایشگر را به جای عجیب دیگری در منوی تنظیمات برده و حتی اسم آن را تغییر داده تا مطمئن شود که به این راحتی‌ها پیدایش نمی‌کنید! با این حال امکانات رابط کاربری آن قدر متنوع است که تا مدت‌ها در آن قابلیت‌های جدید و گاه جالب و گاه به درد نخور را کشف می‌کنید. برای کلیدهای ناوبری، دو انتخاب اصلی دارید. یک گزینه همان کلیدهای مجازی سنتی اندروید است. با انتخاب گزینه دیگر، کلیدهای مجازی حذف می‌شود و باید از ژست‌های حرکتی استفاده کنید. در این صورت برای بازگشت به صفحه هوم کافی‌ست از پایین نمایشگر به سمت بالا سوایپ کنید. برای مشاهده اپ‌های در حال اجرا هم باید به بالا سوایپ کرده و انگشت خود را نگه دارید و در نهایت برای بازگشت به قبل باید از لبه‌های چپ یا راست نمایشگر به سمت وسط سوایپ نمایید. رابط کاربری شیائومی برنامه‌های باز را به شکل دو ستونی نشان می‌دهد. در این صفحه به گزینه‌هایی از جمله Cleaner و Deep clean برای پاک کردن رم و حذف فایل‌های زائد، Security Scan برای یافتن مشکلات امنیتی احتمالی و در نهایت رفتن به بخش مدیریت اپلیکیشن‌ها در تنظیمات گوشی دسترسی دارید. شیائومی در بسیاری از گوشی‌های خود در هر بار اجرای اپ‌های Security Scan، Cleaner و Deep clean تبلیغات مزاحمی را نشان می‌دهد اما خوشبختانه در نسخه بین‌المللی می ۱۱ شاهد چنین تبلیغاتی نیستیم. یکی از ویژگی‌های گوشی که من را به یاد iOS می‌اندازد «کنترل سنتر» است. در حالت معمول سوایپ از بالای نمایشگر،‌ صفحه اعلان‌ها و تنظیمات سریع را در اختیارتان می‌گذارد اما با فعال کردن کنترل سنتر همه چیز عوض می‌شود. در این صورت با سوایپ از میانه یا سمت چپ صفحه به پایین، اعلان‌ها نمایش داده می‌شود. سوایپ از بالای سمت راست اما کنترل سنتر با ظاهری بسیار شبیه به iOS را نشان می‌دهد و می‌توانید بسیاری از تنظیمات از جمله وای‌فای بلوتوث و غیره را تغییر دهید یا به صفحه تنظیمات کامل‌تر آنها وارد شوید. اگر در تنظیمات گوشی، منطقه را ایران انتخاب کنید، امکان مشاهده تم‌‌ها را ندارید و حتی اپلیکیشن تم هم اجرا نمی‌شود، اما در صورتی که کشورهای دیگر از جمله امارات متحده عربی را انتخاب کنید می‌توانید به تعداد بسیار بالایی از تم‌ها و والپیپرهای متنوع دسترسی داشته باشید و نمونه دلخواه خود را دانلود کنید. شیائومی می ۱۱ همچنین برای رابط کاربری دو گزینه اپ دراور (نشان دادن تمامی اپلیکشین‌ها در صفحه جداگانه) یا حالت نمایش اپ‌ها در صفحات هوم را در اختیارتان می‌گذارد. در صورتی که حالت اپ دراور را فعال کرده باشید، اپلیکیشن‌ها به طور خودکار در دسته‌بندی‌های متنوع قرار می‌گیرند. مثلا برای مشاهده بازی‌ها کافی‌ست در منوی اپ‌ها به سربرگ Games بروید. علاوه بر این اگر مایل باشید می‌توانید دسته‌بندی‌های خاص خودتان را ایجاد کنید یا حتی گزینه دیگری را فعال کنید. اگر گیمر هستید، اپلیکیشن Game Turbo می ۱۱ یکی از جذاب‌ترین بخش‌های رابط کاربری برای شما است. گیم توربو که در بسیاری از دیگر گوشی‌های شیائومی هم حضور دارد کارهای عجیب و غریبی مثل افزایش سرعت پردازنده یا پردازشگر گرافیکی انجام نمی‌دهد و در عوض عمدتا بر کاهش مزاحمت‌های حین بازی و بهینه‌سازی‌هایی برای تجربه بازی حرفه‌ای‌تر متمرکز است. برای هر بازی می‌توانید پروفایل‌های جداگانه و با تنظیمات مختص به همان بازی ایجاد کنید. گیم توربو سه گزینه Classic ،Pro و Customize برای تنظیم ژست‌های لمسی مربوط به بازی را در اختیارتان می‌گذارد. بیشترین گزینه‌ها در حالت سوم نمایش داده می‌شوند و می‌توانید مواردی از جمله سرعت پاسخ‌دهی به سوایپ‌ها، حساسیت لمس‌های پشت سر هم و دقت نشانه‌گیری را تنظیم کنید. کمی پایین‌تر قابلیت غیر فعال کردن بخشی از تاچ نمایشگر در نظر گرفته شده که می‌تواند برای افرادی که دستان بزرگ دارند مفید باشد. گزینه آخر هم امکان افزایش جلوه‌های ویژه در هر بازی را می‌دهد و به این منظور کنتراست و وضوح تصویر در بازی افزایش می‌یابد. این ویژگی بسته به سلیقه می‌تواند کابردی یا بی فایده باشد. من در بازی کال آو دیوتی موبایل این گزینه را تا حداکثر فعال کردم و شاهد اشباع بیش از حد رنگ‌ها به ویژه اغراق در رنگ قرمز بودم. این که این ویژگی چه اندازه جذاب باشد کاملا بستگی به سلیقه شخصی کاربران دارد. وقتی که یک بازی را به گیم توربو اضافه می‌کنید می‌توانید با سوایپ از گوشه بالا سمت چپ به تنظیمات و امکانات حین بازی از جمله ضبط ویدیو از بازی‌، ثبت اسکرین‌شات، اجرای یک برنامه به صورت شناور روی صفحه، مشاهده نرخ فریم، میزان درگیر شدن پردازنده و پردازشگر گرافیکی و بسیاری قابلیت‌های گاه مفید و گاه بی مصرف دیگر دسترسی داشته باشید. رابط کاربری شیائومی می ۱۱ در کل بسیار کامل است و امکانات شخصی‌سازی متنوعی دارد. علاوه بر این بسیار روان و بدون کوچک‌ترین لگی اجرا می‌شود که هم به دلیل سخت‌افزار قدرتمند است و هم به دلیل نرخ رفرش ۱۲۰ هرتز نمایشگر. سخت‌افزار شیائومی می ۱۱ از نظر سخت‌افزار یک پرچمدار تمام عیار است و در بین قوی‌ترین‌های بازار جای می‌گیرد. قلب تپنده گوشی چیپست اسنپدراگون ۸۸۸ است که با ترکیب رم و حافظه داخلی ۸/۱۲۸، ۸/۲۵۶ و ۱۲/۲۵۶ گیگابایتی همراه شده است. حافظه داخلی می ۱۱ از نوع USF 3.1 و رم از نوع LPDDR5 است. مدلی که بررسی می‌کنم ۸/۲۵۶ گیگابایتی است و همان طور که گفتم اولین گوشی با چیپست جدید کوالکام است که در دیجیاتو به بررسی آن می‌پردازیم. ترکیب هسته‌های پردازشی این چیپست شامل ۳ خوشه و مجموعا ۸ هسته هستند که در مقایسه با اسنپدراگون ۸۶۵ تا ۲۵ درصد کارایی بالاتری دارند و از نظر مصرف انرژی هم بهینه‌تر عمل می‌کنند. ترکیب هسته‌ها به این ترتیب هستند: یک هسته Kryo 680 Prime بر اساس طراحی کورتکس X1 با فرکانس ۲.۸۴ گیگاهرتز برای وظایف سنگین، ۳ هسته Kryo 680 Gold بر اساس طراحی کورتکس A78 با فرکانس ۲.۴۲ گیگاهرتز برای وظایف متوسط و در نهایت ۴ هسته Kryo 680 Silver بر اساس طراحی کورتکس A55 برای وظایف سبک‌تر. وظیفه پردازش‌های گرافیکی هم به پردازشگر آدرنو ۶۶۰ سپرده شده که در مقایسه با نسل قبل (آدرنو ۶۵۰) تا ۳۵ درصد کارایی بالاتری دارد. اسنپدراگون ۸۸۸ همچنین با موتور هوش مصنوعی جدید هگزاگون ۷۸۰، پردازشگر تصویر جدید و مودم X60 با پشتیبانی از 5G و LTE همراه شده است. این چیپ همچنین از وای‌فای ۶ پشتیبانی می‌کند. برای سنجش کارایی چیپست به سراغ بنچمارک‌های آنتوتو (نسخه ۸ و ۹)، گیک‌بنچ، پی‌سی‌مارک و تری‌دی‌مارک رفتم. به دلیل نامشخصی اجرای گیک‌بنچ که از گوگل پلی استور دریافت کرده بودم، با خطا همراه بود و مجبور شدم نسخه موجود در مارکت غیر رسمی APKPure را دانلود کنم. گوشی همچنین امکان دانلود پکیج‌های مورد نیاز برای بنچمارک تری‌دی مارک را نداد. پس از جستجو متوجه شدم شیائومی روی برخی از گوشی‌های جدید خود با پوسته MIUI 12 یا بالاتر، دسترسی به این بنچمارک را به دلیل نامعلومی مسدود نموده و توسعه دهنده تری‌دی‌مارک هم این موضوع را تایید کرده و گفته تا زمان آپدیت فرم‌ور از سوی شیائومی امکان استفاده از تری‌دی‌مارک وجود ندارد! اما نسخه‌ای از تری‌دی‌مارک که از APKPure دانلود کردم بدون مشکل اجرا شد. تمامی بنچمارک‌ها با رزولوشن +FHD و با نرخ رفرش ۱۲۰ هرتز انجام شده‌اند. در ادامه نتایج را مشاهده می‌کنید: بنچمارک‌های انتوتو ۸ و ۹ و نیز گیک‌بنچ ۵ و پی‌سی‌مارک بنچمارک‌های تری‌دی‌مارک نتایج بنچمارک‌ها بالاترین مقادیری است که تا کنون در دیجیاتو به دست آورده‌ایم. نکته جالب این که می ۱۱ در چندین تست تری‌دی‌مارک بالاتری امتیاز ممکن را به دست آورده و از این نظر اولین موبایلی است که در دیجیاتو به این حد رسیده است. در زیر مقایسه‌ای بین بنچمارک‌های این گوشی با سایر رقبا را مشاهده می‌کنید: مقایسه بنچمارک‌‌های شیائومی می ۱۱ با سایر پرچمداران هم نشان می‌دهد که با قوی‌ترین گوشی بازار طرف هستیم که در عین حال در مقایسه با نسل قبل هم پیشرفت قابل توجهی داشته است. برای این که پایداری موبایل در شرایط سخت را بسنجم به سراغ استرس تست وایلد لایف تری‌دی‌مارک رفتم که با ۲۰ آزمایش پشت سر هم پایداری گوشی را می‌سنجد و حسابی به گوشی فشار می‌آورد. بنچمارک‌های تری‌دی‌مارک در کنار نتیجه استرس تست وایلد لایف شیائومی می ۱۱ در این آزمایش امتیاز پایداری ۸۳.۸ درصد را به دست آورد که با وجود حداکثر دمای بسیار بالای چیپست و بدنه، امتیاز خوبی برای پرچمدارها محسوب می‌شود. برای مقایسه باید اشاره کنم که گلکسی اس ۲۱ اولترا با چیپست اگزینوس ۲۱۰۰ (بررسی دیجیاتو) امتیاز پایداری ۶۴.۷ درصد را ثبت نموده اما در عوض بسیار خنک‌تر تست را سپری کرده است. شیائومی می ۱۱ در اولین تست پایداری، امتیاز ۵۷۴۶ را به دست آورد اما در نهایت در تست بیستم این میزان به ۴۸۱۸ کاهش یافت. در این تست در دمای اتاق ۲۴ درجه سانتیگراد دمای بدنه گوشی به حداکثر ۵۲ درجه رسید که در دست گرفتن گوشی را مشکل می‌کند. البته به ندرت پیش می‌آید که گوشی برای مدت نسبتا طولانی تحت این میزان از فشار کار کند اما شیائومی می ۱۱ حتی حین برخی از کارهای ساده نظیر آپدیت کردن اپلیکیشن‌‌ها، به ویژه در دمای اتاق بیش از ۲۷ درجه سانتیگراد هم با گرم شدن بدنه مواجه می‌شود که البته در کوتاه مدت معمولا چندان آزار دهنده نیست. علاوه بر این پس از ۲۰ دقیقه بازی کال آو دوتی موبایل در دمای اتاق ۲۵ درجه، دمای بدنه به ۴۲ درجه رسید که برای من کمی آزار دهنده بود. به نظر می‌رسد این مشکل در شیائومی می ۱۱ بسیار معمول است؛ چون پیش از این برخی از کاربران به داغ شدن بیش از حد این گوشی اشاره کرده بودند. برای تجربه بازی به سراغ چندین بازی با کیفیت‌‌های مختلف رفتم. تمامی این بازی‌ها را با رزولوشن +QHD و نرخ رفرش ۱۲۰ هرتز اجرا کردم. بازی با کیفیت کال ‌آو دوتی موبایل با بالاترین تنظیمات گرافیکی و بالاترین نرخ فریم بسیار روان اجرا شد و هیچ گونه افت فریمی را شاهد نبودم. این بازی برای نرخ فریم بالای ۶۰ فریم بر ثانیه بهینه نشده،‌ با این حال شیائومی می ۱۱ بازی را با حداکثر نرخ ممکن فریم (۶۰) اجرا می‌کند. همان طور که گفتم گوشی در این حین به میزان محسوس و تا حدی آزار دهنده داغ شد. آسفالت ۹ برای اندروید نسبتا سنگین است اما از طرفی روی آیفون به دلیل تفاوت‌های سیستم‌عامل به روان‌ترین شکل اجرا می‌شود. در شیائومی می ۱۱ هم این بازی بسیار روان و در حدود ۶۰ فریم بر ثانیه اما گاه با لگ اجرا می‌شود. مورتال کامبت با نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه و کاملا روان و بدون هیچ گونه لگ اجرا می‌شود. شدو فایت آرنا از نظر بصری بسیار زیباست ولی اکثر گوشی‌های میان‌رده با سخت‌افزار مناسب هم توانایی اجرای آن را دارند. با اجرای این بازی روی شیائومی می ۱۱ روی بالاترین تنظیمات گرافیکی هم تجربه روان و بدون لگ داشتم و بازی با نرخ ۶۰ فریم و گاه کمی پایین‌تر اجرا شد. بازی‌های آلتو ادونچر و آلتو ادیسه، هر دو با حداکثر نرخ ۶۰ فریم بر ثانیه اجرا می‌شوند. ریل ریسینگ بازی چندان جدیدی نیست و حالا تقریبا روی تمامی میان‌رده‌ها و پرچمدارها به راحتی اجرا می‌شود. این بازی امکان اجرا با نرخ بالاتر از ۶۰ فریم بر ثانیه را هم دارد اما به دلیلی نا معلوم روی شیائومی می ۱۱ روی ۶۰ فریم قفل است. در مورد تجربه بازی باید گفت که می ۱۱ به دلیلی نامشخص امکان اجرای بازی‌ها با نرخ بالاتر از ۶۰ فریم بر ثانیه (در بازی‌های پشتیبانی شده) را ندارد و حتی برخی راهکارهایی که در اینترنت برای حل این مشکل ارائه شده هم اثری ندارد. احتمال می‌رود این مشکل در آینده با یک آپدیت نرم‌افزاری قابل حل باشد. به جز این مشکل، تجربه بازی بسیار روان و معمولا فاقد لگ است. یکی از بخش‌های آزار دهنده شیائومی می ۱۱ ، عملکرد ضعیف سنسور اثر انگشت زیر نمایشگر است. این سنسور اپتیکال تقریبا در ۳۰ درصد مواقع به کندی انگشت را شناسایی می‌کند و در ۱۰ درصد شرایط هم کلا قادر به شناسایی نیست. به نظر می‌رسد دقت نسبتا پایین حسگر به این دلیل باشد که شیائومی سنسور را به طور مستقیم زیر نمایشگر قرار داده و بر خلاف بسیاری از برندهای دیگر، از هیچ لنزی بهره نبرده است. رابط کاربری امکان استفاده از فیس آنلاک با شناسایی دو بعدی چهره را هم در اختیارتان می‌گذارد اما از آنجایی که این سیستم امنیت به مراتب پایین‌تری نسبت به اثر انگشت دارد استفاده از آن را پیشنهاد نمی‌کنیم. شیائومی می ۱۱ همچنین از بلوتوث ۵.۲ پشتیبانی می‌کند که امکان اتصال به دو هدفون یا اسپیکر را دارد و با کدک‌های صوتی aptX HD و aptX Adaptive نیز سازگار است. این گوشی همچنین از وای‌فای ۶ (۸۰۲.۱۱ax) با حداکثر سرعت ۳.۵ گیگابیت بر ثانیه پشتیبانی می‌کند. یکی از نکات منفی، عدم پشتیبانی از USB 3.0 است و می ۱۱ در پورت USB-C تنها از USB2.0 پشتیبانی می‌کند. کیفیت صدا شیائومی می ۱۱ از اسپیکر استریو بهره می‌برد که صدای آن توسط هارمن کاردن تنظیم شده است. همان طور که در بخش طراحی گفتم اسپیکرها در بالا و پایین فریم قرار گرفته‌اند. اسپیکر بالایی صداهای با فرکانس‌های میانه را پخش می‌کند و حجم صدای آن کمی پایین‌تر از اسپیکر پایینی است. اسپیکر پایینی هم عمدتا پخش صداهای زیر و بم را به عهده دارد. با وجود این که در بازی‌ها تفاوت صدای پخش شده از دو اسپیکر، کمی محسوس است اما اسپیکرها در کنار هم کیفیت صدای بسیار بالایی دارند و حجم صدا فراتر از انتظار است. البته مشابه تقریبا همه گوشی‌‌های دیگر صدای بیس چندان قدرتمند نیست. لذت بخش‌ترین تجربه‌ای که با اسپیکرها داشتم حین بازی کال آو دوتی موبایل بود که هم صدای فراگیر و با کیفیتی را تجربه کردم و هم جهت صدا به راحتی قابل تشخیص بود. اسپیکر بالایی حین مسدود شدن با دست هم قادر به پخش صدا است؛ چون عمده صدای این اسپیکر از زیر نمایشگر پخش می‌شود. اما با مسدود کردن اسپیکر پایینی، صدا به شدت کاهش می‌یابد. البته این موضوع حین بازی مشکل ساز نمی‌شود چون اگر در حالت افقی، فریم سمت راست را به سمت بالا بگیرید، موضوع مسدود شدن اسپیکرها پیش نمی‌آید. شیائومی همچنین یک دانگل تبدیل USB-C به پورت ۳.۵ میلی‌متری را در نظر گرفته اما هیچ هدفونی را در جعبه گوشی قرار نداده است. در بخش تنظیمات صدا به گزینه‌هایی از جمله تشخیص هوشمند صدا دسترسی دارید که به طور خودکار بسته به نوع صدای پخش شده، جنس پخش صدا را بهینه می‌کند. علاوه بر این می‌توانید از بین ۳ پروفایل موسیقی، ویدیو یا صدای افراد، جنس صدای مورد علاقه خود را انتخاب کنید. این گزینه هم برای هدفون و هم برای اسپیکر گوشی در دسترسی است. در مورد هدفون هم امکان تنظیم صدا بر اساس هدفون‌های تولید شده توسط شیائومی، تغییر اکولایزر ۷ خطی، تنظیم صدا بر اساس سن شنوایی افراد و تغییر کارکرد کلیدهای روی ریموت هدفون در نظر گرفته شده‌اند. دوربین مجموعه دوربین‌های پشتی می ۱۱ شامل دوربین پشتی سه‌گانه و دوربین سلفی تکی هستند. شیائومی در مقایسه با می ۱۰ دوربین پشتی معمولا بی فایده عمق سنج را حذف کرده و در عوض رزولوشن دوربین ماکرو را از ۲ به ۵ مگاپیکسل افزایش داده که اتفاق خوبی است. در ادامه مشخصات دوربین‌های این گوشی را می‌بینید: دوربین اصلی ۱۰۸ مگاپیکسلی با ابعاد سنسور ۱/۱.۳۳ اینچ و پیکسل‌های ۰.۸ میکرون، گشودگی دیافراگم f1.9، فاصله کانونی معادل با ۲۶ میلی‌متر (عریض)، فوکوس خودکار اپتیکال و PDAF دوربین فوق عریض ۱۳ مگاپیکسلی با ابعاد سنسور ۱/۳.۰۶ اینچ و پیکسل‌های ۱.۱۲ میکرون، گشودگی دیافراگم f2.4، زاویه دید ۱۲۳ درجه دوربین تله‌ماکرو ۵ مگاپیکسلی با ابعاد سنسور ۱/۵.۰ اینچ و پیکسل‌های ۱.۱۲ میکرون، گشودگی دیافراگم f/2.4، فاصله کانونی معادل با ۴۸ میلی‌متری دوربین سلفی ۲۰ مگاپیکسلی با ابعاد سنسور ۱/۳.۴ اینچ و پیکسل‌های ۰.۸ میکرون، گشودگی دیافراگم f2.2، فاصله کانونی معادل با ۲۷ میلی‌متری (عریض) بیشتر وظیفه عکاسی با می ۱۱ بر عهده دوربین ۱۰۸ مگاپیکسلی است که از سنسور ایزوسل برایت HMX ساخت سامسونگ بهره می‌برد؛ یعنی همان سنسوری که پیش از این در گوشی‌های می ۱۰ و می ۱۰ پرو هم استفاده شده بود. البته این بار گشودگی دیافراگم از f1.69 به f1.85 تغییر پیدا کرده و به عبارت دیگر از نظر تئوری انتظار می‌رود در شرایط نوری ضعیف کمی نور کمتری به حسگر برسد. قابلیت ترکیب ۴ پیکسل در قابل یک پیکسل بزرگ‌تر به دوربین کمک می‌کند به ویژه در نور کم عکس‌های بهتری ثبت کند. در عمل حداکثر رزولوشن عکس‌ها ۲۷ مگاپیکسل است و البته در صورت تمایل می‌توانید از منوی گزینه‌های عکاسی، رزولوشن ۱۰۸ مگاپیکسلی را نیز انتخاب کنید. دوربین فوق عریض از سنسور OmniVision OV13B10 بهره می‌برد و فاقد فوکوس خودکار است. سنسور دوربین تله‌ماکرو هم سامسونگ S5K5E9 است و امکان فوکوس خودکار در فاصله ۳ تا ۱۰ سانتی‌متری را دارد. شیائومی برای دوربین سلفی هم از سنسور سامسونگ S5K3T2 استفاده کرده. این دوربین هم فاقد فوکوس خودکار است. در همه دوربین‌ها بزرگ‌ترین کادر در نسبت عکاسی ۳ به ۴ ثبت می‌شود و به همین دلیل من هم همین نسبت را انتخاب کرده‌ام. رابط کاربری دوربین از نظر طراحی شبیه به بیشتر گوشی‌های شیائومی، ردمی و پوکو است. در پایین کلید‌های شاتر، سوییچ بین دوربین سلفی و پشتی و نیز مشاهده عکس‌های ثبت شده قرار گرفته‌اند. کمی بالاتر از کلید شاتر گزینه‌های زوم در دسترس هستند و می‌توانید بین زوم ۰.۶ دوربین فوق عریض یا زوم‌های یک برابر دوربین اصلی و دو برابر دیجیتال انتخاب کنید. در بیشتر گوشی‌های میان‌رده یا پرچمدار با نگه داشتن انگشت روی زوم، می‌توانید با استفاده از اسلایدر،‌ به سادگی به میزان دلخواه زوم کنید اما شیائومی روش پیچیده‌تری را در نظر گرفته و مجبور می‌شوید ۲ بار یکی از این ۳ میزان زوم اصلی را لمس کنید تا اسلایدر زوم نشان داده شود. در نوار بالایی به تنظیمات مهم عکاسی یا فیلم‌برداری دسترسی دارید؛ مثلا می‌توانید حالت‌های HDR، هوش مصنوعی، فلاش و افکت‌های عکاسی را انتخاب کنید یا با لمس منوی همبرگری بالا سمت راست، به مواردی از جمله نسبت عکاسی، تایمر و یا تنظیمات بیشتر دسترسی داشته باشید. حالت ماکرو هم در همین بخش قرار گرفته که دسترسی سریع به آن را کمی مشکل می‌کند. من ترجیح می‌دادم برای عکاسی ماکرو، مشابه حالت‌های عکاسی، فیلم‌برداری، نایت مود و پرتره، یک حالت عکاسی جداگانه در نظر گرفته می‌شد تا دسترسی به آن از منوی اصلی گزینه‌های عکاسی ممکن باشد. باید اشاره کنم که یک حالت نایت مود خودکار در تنظیمات عکاسی در نظر گرفته شده که با فعال کردن آن، در شرایط نوری ضعیف به طور خودکار عکس‌های شبانه ثبت می‌شود. در تنظیمات همچنین یک گزینه HDR خودکار در نظر گرفته شده است. علاوه بر این اگر هوش مصنوعی گوشی را فعال کنید، در بسیاری از شرایط به طور خودکار HDR را فعال می‌کند که بسته به شرایط ممکن است موضوع چندان خوشایندی نباشد. رابط کاربری دوربین امکان تغییر گزینه‌های پیش فرض در منوی پایینی را در اختیارتان می‌گذارد و اگر به گزینه‌ای نیاز نداشتید کافی‌ست آن را به بخش More منتقل کنید یا برخی گزینه‌ها از جمله عکاسی تایم‌لپس، پانوراما یا عکاسی ۱۰۸ مگاپیکسلی را به نوار پایینی بیاورید. حالت پرو عکاسی هم تقریبا کامل است و تنظیماتی از جمله تغییر دستی وایت بالانس، فوکوس، سرعت شاتر، ISO، و نوردهی در نظر گرفته شده است. از قابلیت‌های مهم عکاسی، حالت‌های پرتره و نایت هستند. یکی از موادری که در کمال تعجب امکان تنظیم آن را ندارید، رزولوشن عکس‌های دوربین‌ها است و تنها می‌توانید کیفیت عکاسی را بین ۳ حالت کم، استاندارد و بالا انتخاب کنید. رابط کاربری دو قابلیت جالب هم دارد: «Long exposure» و «Movie effects». با انتخاب ویژگی اول چندین گزینه افکت از جمله عکاسی از ستارگان،‌ جمعیت در حال حرکت، رنگ روغن و ... را در اختیار دارید تا عکس‌هایی خاص از سوژه‌های متحرک ثبت کنید. قابلیت دوم گزینه‌‌های فیلم‌برداری با افکت‌های هالیوودی از جمله زوم جادویی و سرعت شاتر پایین دارد که با هر کدام می‌توان ویدیوهایی با افکت‌های خاص گرفت. توضیح نحوه کار و کیفیت خروجی این دو قابلیت در این مطلب نمی‌گنجد و به همین دلیل بیش از این به آن نمی‌پردازم. در سال‌های اخیر زوم با کیفیت به یکی از حوزه‌های رقابت بین پرچمداران بدل شده. می ۱۱ اما فاقد دوربین تله‌فوتو است و تمامی زوم‌های بالاتر از یک برابر (تا ۳۰ برابر) به شیوه دیجیتال و توسط دوربین اصلی ۱۰۸ مگاپیکسلی انجام می‌شود. وظیفه زوم‌های بین ۰.۷ تا ۰.۹ برابر هم به عهده دوربین فوق عریض است. در ادامه زوم‌های ۰.۶، ۱، ۲، ۵، ۱۰ و ۳۰ برابر را مشاهده می‌‌کنید. در عمل زوم‌های بالاتر از ۲ برابر کیفیت چندان مناسبی ندارند و بهتر است خیلی روی آنها حساب نکنید. در واقع همان طور که گفتم این زوم‌ها کراپی از عکس‌های دوربین اصلی هستند. در ادامه عکس‌‌های دوربین اصلی در نور روز را می‌بینید.